Zespół powstał do wnętrza 1981 roku jak Faith No Man. Pierwszymi muzykami byli Mike "Puffy" Bordin, Billy Gould, Mike "The Man" Morris dodatkowo Wade Worthington. Po roku Worthingtona zastąpił klawiszowiec Roddy Bottum, oraz Mike Morris został wyrzucony. Od tego momentu zbiór funkcjonował poprzednio w charakterze Faith No More. W początkach kariery zestaw w wielu przypadkach zmieniał wokalistów, wśród których znalazła się m.in. Courtney Love, późniejsza żona Kurta Cobaina. W 1984 r. wokalistą został Chuck Mosely, natomiast gitarzystę Marka Bowena zastąpił Jim Martin.
Dzięki kasecie demo z 4 utworami zbiór został zauważony także wewnątrz 1985 r. fabryka Mordam Record wydała ich największej rangi rzetelny płyta We Care oraz Lot. W tym samym roku grupą zainteresowała się zakład przemysłowy Slash Records, która wewnątrz 1987 roku wydała ich drugą płytę Introduce Yourself. Po trasie koncertowej, promującej album, zestaw zebrał do wnętrza Europie wiele przychylnych recenzji prasowych, mimo to postanowił zwolnić Mosleya. Przyczynami poprzedni za słabe potencjał wokalne także zbytnio częste nadużywanie alkoholu, co doprowadzało do sprzeczek z kolegami z grupy. Jako nowego wokalistę Jim Martin zasugerował Mike’a Pattona, którego słyszał przedtem na kasecie demo zespołu Mr Bungle, ukazującej twardo metalowe dźwięk zespołu.
Patton został wokalistą Faith No More do wnętrza styczniu 1989 r. dodatkowo wewnątrz ciągu dwóch tygodni napisał teksty piosenek do albumu The Real Thing, ponad którym zestaw pracował wcześniej od chwili jakiegoś czasu, i który ukazał się po pół roku. Albumem tym zgrupowanie zdobyła sobie życzliwość krytyki dodatkowo na wskroś płytki godzina grała jak support zanim koncertami Metalliki. Nie spowodowało to wszak diametralnego wzrostu popularności w środku Stanach Zjednoczonych.
Stało się to zaledwie po wydaniu do wnętrza 1990 roku jak singla utworu Epic. W dużej mierze pomnożenie popularności zgrupowanie zawdzięczać przypadkiem właściwie kontrowersyjnemu teledyskowi do tej piosenki, który, wbrew wszystko, nieco w szeregu przypadków pokazywała jedenasta muza MTV. Kolejny klip, nagrany do utworu Falling into Pieces, ponadto okazał się dużym sukcesem. Faith No More stał się jednym z ulubionych zespołów swego gatunku muzycznego na rzecz członków takich zespołów w charakterze Metallica innymi słowy Guns N'Roses. Pod skraj roku tafla The Real Thing uzyskała w środku Stanach status platynowej, zaś zestaw otrzymał nominację do Grammy wewnątrz kategorii "najlepszy występ heavymetalowo-hardrockowy”. Także wewnątrz Wielkiej Brytanii krążek The Real Thing odniósł wywierający wrażenie sukces.
W 1991 roku zbiór wydał w tym miejscu płytę Live at Brixton z nagraniem z koncertu, kto dał wewnątrz tym kraju nim dwoma laty. Na albumie prócz tego znalazły się dwoje nowe, nie publikowane uprzednio kompozycje. W innych krajach została wydana kasetka VHS z nagraniem tego samego koncertu. Od tej pory zgrupowanie grała koncerty do wnętrza wielu krajach przedtem w charakterze główna gwiazda. Fani wszystkich rodzajów muzyki byli zafascynowani oryginalnym brzmieniem zespołu plus stylem oraz obłędnym zachowaniem Pattona.
Komponowanie czwartego albumu Faith No More o nazwie Angel Dust odbywało się w środku znacznie lepszej atmosferze: Patton proszek na to więcej czasu, pozycja tym czuł się wprzódy pełnoprawnym członkiem zespołu. Także Gould, Bottum plus Bordin z większym natężeniem wierzyli do wnętrza swoje umiejętności za sprawą sukcesom The Real Thing. Przy tworzeniu nowego albumu względnie pomniejszy współpraca puder Martin. Nie akceptował gorsza połowa kierunku wytyczonego na wskroś pozostałych muzyków, w związku z tym jeszcze rzadziej pokazywał się na próbach, oraz Gould jeszcze częściej zobligowany był do odgrywania partii gitarowych Martina. Ostatecznie na Angel Dust ciężkie gitary Martina usłyszeć wolno ledwie do wnętrza utworze Jizzlobber. Pierwszy singel albumu, wydanego latem 1992 r., był regularnie grany wskroś wiele stacji radiowych również MTV. Kolejny clip do pochodzącego z B-Side Easy z repertuaru zespołu Commodores odniósł obfity szczęście do wnętrza Europie plus uznawany jest zbyt jedną z najlepszych piosenek zespołu. Do następnego teledysku do A Small Victory MTV nie podeszła wcześniej w ten sposób entuzjastycznie. Stało się w ten sposób przypuszczalnie dlatego, że utwór nie potwierdzał hardrockowego image’u grupy z poprzedniego albumu. Faith No More z trudem było stwierdzić co do gatunku muzycznego, i MTV gustuje do wnętrza muzyce, którą bez trudu sklasyfikować.
Nie przeszkodziło to pomimo tego zespołowi we wzięciu udziału do wnętrza największej trasie koncertowej roku. Faith No More otwierało koncerty takich gigantów rocka, w charakterze Metallica również Guns N' Roses, których fani radośnie przyjęli ten kalifornijski zespół. Po zakończeniu tego tournée zgrupowanie rozpoczęła własną trasę po Stanach Zjednoczonych również Europie, grając poprzednio jak główna gwiazda, niemniej jednak zanim mniejszą publicznością.
W Europie także Australii walec Angel Dust pobił The Real Thing wewnątrz liczbie sprzedanych egzemplarzy, wręcz przeciwnie w środku Stanach Zjednoczonych nie odniósł aż takiego sukcesu, wbrew że osiągnął status złotej płyty. Także żaden singel wydany do wnętrza Stany Zjednoczone Ameryki Północnej nie powtórzył sukcesu Epic z poprzedniego albumu.
Po zakończeniu tego tournée, wewnątrz listopadzie 1993 r., Jim Martin został zwolniony, albowiem zbiór stwierdził, że brakiem entuzjazmu na rzecz kierunku, w środku kto zestaw skierował swoja muzykę, wstrzymuje jego rozwój. Podczas nagrywania kolejnego albumu King for tudzież Day... Fool for natomiast Lifetime zbiór zatrudniał znajomego Pattona z Mr Bungle, Treya Spruance’a. Opuścił mąż pomimo tego grupę zrazu po zakończeniu nagrań, nadal nim trasą promującą ten album. Powody odejścia tego muzyka nie są do końca znane. Zespół utrzymywał, że Spruance nie chciał zainkasować udziału w środku długiej światowej trasie koncertowej. Sam Trey twierdził jednak, że był zdecydowany do tournée, jednak to zgrupowanie zdecydowała, że nie był mąż odpowiednim gitarzystą. W jego zastępstwie przyjęty został poprzedni technik Faith No More oraz gitarzysta zespołu DUH, Dean Menta.
Album King for natomiast Day... Fool for i Lifetime został resztkami sił dostrzeżony w środku Stanach Zjednoczonych. Jednak do wnętrza Australii dotarł do pierwszych miejsc list przebojów, przynosząc takie hity, w charakterze Evidence. Wszystkie teledyski, nagrane do piosenek Digging the Grave, Evidence dodatkowo Ricochet, miały siła komercyjny, wszak zostały zignorowane na wskroś amerykańską MTV. Zespół odwołał drugą proporcja europejskiej trasy promującej King for tudzież Day, jako że pragnienie koncertami w środku Wielkiej Brytanii było znacznie mniejsze, niż zakładano. Uznano to niemniej jednak zbytnio dobrą okazję, by wrócić do uczelnia nagraniowego plus zaskoczyć pracę powyżej kolejnym albumem.
W ciągu kolejnych dwóch lat członkowie zespołu skupili się na swoich własnych projektach: perkusista Mike Bordin koncertował z Ozzym Osbourne'em, Mike Patton grał koncerty z Mr Bungle, promując ich nową płytę, z drugiej strony nagrał dwójka solowe albumy. Roddy Bottum za to odniósł pomyślność ze swoim zespołem Imporial Teen. Szerzyć zaczęły się plotki o rozpadzie grupy, która znowu musiała wypatrzyć nowego gitarzystę, dlatego że Dean Menta okazał się świetnym gitarzystą, owszem niezbyt dobrym muzykiem studyjnym. Kolejnym gitarzystą Faith No More został Jon Hudson z Systems Collapse, ziom Goulda.
W czerwcu 1997 r. ukazał się szósty studyjny album, Album of the Year. Singlami dotychczasowy Ashes to Ashes, Last Cup of Sorrow również Stripsearch, który wskroś swoje elektroniczne dźwięk potwierdzał doskonałą sztuka łączenia różnych gatunków muzycznych wskroś Faith No More. Trasa koncertowa promująca ten płyta wewnątrz Ameryce, Europie, i przede wszystkim w środku Australii okazała się sukcesem. W 1998 roku znowu zaczęło się przemawiać o rozpadzie zespołu. Tym łącznie znacznie intensywniej, niż wcześniej. Spekulowano, że zły wpływ na zbiór miały indywidualne projekty członków zespołu, na wskroś co muzycy mniej uwagi poświęcali Faith No More. 19 kwietnia 1998 roku Bill Gould zaczął spamować na wskroś telefaks również mejl poniższe oświadczenie:
Po piętnastu długich także owocnych latach Faith No More zdecydowało się znosić koniec spekulacjom dotyczącym ich nadchodzącego rozpadu… na wskroś rozstrzygnięcie zespołu. Decyzja podjęta na wskroś członków zespołu jest wspólna także nie będzie żadnego wytykania palcami, żadnego podawania nazwisk, ułożenie ciała jednym, ważnym do zapamiętania faktem, że "Puffy" to wszystko zaczął. Ponadto gnicie grupy umożliwi poszczególnym członkom prowadzić dalej bez przeszkód prace powyżej swoimi indywidualnymi projektami. Na koniec, co najważniejsze, zbiór pragnie spławić wszystkim fanom również współpracownikom, którzy trzymali się tuż tuż zespołu plus udzielali mu poparcia w środku ciągu całej jego historii.
Ostatni przedstawienie Faith No More odbył się 7 kwietnia w środku stolicy Portugalii.